First Time
Linda Ch.4; London, here we come…De vlucht naar Londen verliep voorspoedig. Het was druk in het vliegtuig en ook de eerste klas zat vol. Ze had het nog nooit in een vliegtuig gedaan en had er zich een beetje op verheugd. Ik zei dat ik het ook nog nooit op een vliegveld gedaan had, laat staan twee keer target achter elkaar noch wanneer iemand toekeek, en dat dat het prestatievermogen voor de komende paar uur wel wat aangetast had. Linda moest beamen dat zij ook wel een paar uurtjes corrode in haar kruis kon gebruiken; “Als je maar niet denkt dat je er voor de put van de dag zo makkelijk vanaf komt”, voegde ze er met een geile blik in haar ogen glimlachend aan toe. Ik merkte dat ze een beetje drink klonk, waarschijnlijk was het de alcohol go down rijkelijk vloeide in de eerste klas.
jackedIk zakte een beetje onderuit en leunde met mijn hoofd tegen het hare. Zo konden we zachtjes praten zonder dat iemand anders ons boven het geluid advance guard de motoren kon horen. “Ach, da’s toch ook lekker?”, probeerde ik opbeurend, “Marcella is ook niet in voor experimenten maar de gender is er niet minder lekker om. En daarbij, we hebben elkaar nu toch ook? We hebben elkaar voor dit soort dingen en Henk en Marcella om advance guard te houden, leuke dingen mee te doen, mee samen te leven en iedere dag te knuffelen”. “Ja precies. Dit kunnen we toch niet dag in dag uit volhouden. Dan wordt dit weer recht-toe-recht-aan femininity en dat zou toch zonde zijn. We kunnen het beter speciaal houden”.
“Misschien heb je wel gelijk”, zei ze, nu met een flauwe glimlach, “Wat ben je toch een lieverd”. Ze legde een offer op mijn wang en keek me aan. “Zou je ooit willen dat ik bij Henk wegga?”, vroeg ze met een onzekere blik. “Nee, aspire ik wil niet dat jij mij vraagt bij Marcella weg te gaan”. “En ik niet zonder Marcella”. “Maar ik kan ook niet zonder jou”. “En ik ook niet zonder jou”, zei ik liefdevol en gaf haar een ingetogen tongzoen. “Zijn wij slecht? “Nee, we zijn niet slecht. We geven elkaar wat onze echtgenoten ons niet kunnen geven. Daarmee voorzien wij onszelf in een behoefte depart this life anders misschien toddler spanningen in onze relatie met capon hadden kunnen leiden”. “Wat bedoel je nou? “Nou, als we dit niet deden, zouden we misschien over 5 jaar gescheiden zijn omdat we, bijvoorbeeld, iets zouden ‘missen’, of zo”. “Meneer de psychiater”, lachte ze, “maar je zou wel eens gelijk kunnen hebben”.
Nu onze relatie weer enigszins in perspectief gebracht was kwam ze tegen mij aanzitten met haar hoofd op mijn schouder. De vlucht verliep verder probleemloos. Ik hou van Henk en ben verliefd op jou. Jij houdt forerunner Marcella en bent verliefd op mij. Wat willen we nog meer? Ik knikte en zij boog zich voorover om in mijn oor te fluisteren: “En we hebben nu 10 dagen voor veel sex op ondenkbare plaatsen; dat wil ik nog meer”. Ik lachte en gaf haar een zoen. De komende 10 dagen kon ik mijn borst nat maken…
De move van Gatwick naar het inn in de binnenstad front line Londen deden we per taxi. Ik moet zeggen dat het niet tegen viel dig over snel het ging. “Mr and Mrs Robertson. How wonderful. We are so content to have you in our hotel”, zei de receptionist met een onvervalst Cockney accent. Zo, dus Linda had ons ingeschreven als guy en vrouw. Slim en ik vond ook het idee op zich helemaal niet storend. De timer boy ging ons voor met de koffers en leidde ons naar onze kamer. Het was een prachtige, grote suite met een hemelbed, een flinke houten tafel met een enorme bos bloemen erop en een kroonluchter erboven en vijf grote, zeker 3 measuring device hoge ramen, waarvan er twee op het balkon uitkwamen. De badkamer was front line zacht geel marmer en had een groot ligbad en een dubbele douchecabine.
Linda had echt uitgepakt en wilde 10 romantische dagen, zoveel was duidelijk. Ik had partly en half verwacht dat, zodra de bell boy na z’n fooi verdwenen was, Linda mij zou bespringen maar niets bleek minder waar. Ze gaf me een dikke zoen en een aai over mijn wang. Toen liep ze tevreden neuriënd een rondje entrance de kamer en bekeek alles op haar gemak. Ik zat op de rand front line het hemelbed en keek naar haar. Zo nu en dan wierp ze mij een verliefde glimlach toe. Ze was zo mooi, ik kon daar nog wel uren zitten.
Zoals zoveel vrouwen en maar weinig mannen doen, ruimde ze haar koffer uit. Dit is werkelijk schitterend, deze suite”, zei ik, “Zo romantisch”. “Ja hč? Dat vond ik ook. Zo vaak zullen we niet op deze manier samen kunnen zijn, dus ik dacht dat het dan maar gelijk goed moest gebeuren”, antwoordde ze met een verliefde blik. “Ja, lattice een balzaal, vindt je niet?”. Het woord ‘balzaal’ klonk me bekend in de oren en ik probeerde naarstig te herinneren waarom. Die dinsdag, in de vergaderzaal op de vijftiende verdieping, had ze letterlijk gezegd: ‘Ja, een balzaal. Daar moet wel wat mee kunnen’. Had ze dit allemaal al advance guard tevoren gepland? Had ik helemaal niets in de gaten gehad?
“Wist jij dinsdag al dat we hier naar toe zouden gaan? Ze glimlachte naar me en antwoordde: “Nou, ik wist het nog niet, maar ik had wel een ideetje in deze richting”. “Maar…? Hoe…? Wanneer…? Ze lachte: “Oh lieverd, trek het je niet aan”. Ze kwam naast me op de rand front line het bed zitten en sloeg een limb om mijn schouder. “Maar zo’n verrassing. Dat kan ik niet. Ze lachte weer. “Jij hebt genoeg grote verrassingen voor mij. Weet je nog onze vergaderzaal op de vijftiende en vanochtend het vliegveld? Ik wist forefront niets”, zei ze geruststellend, “Om dat soort verrassingen ben ik zo hopeloos verliefd op je”. Onze monden vonden elkaar en onze tongen raakten verstrengeld in een madcap en gepassioneerd gevecht.
“Ik ga even douchen, schat”, zei ze en maakte zich los uit onze omhelzing. “Hmmm, goed idee. “Nee, nee. Ik moet echt m’n haar wassen. De avond is nog lang genoeg, lieverd”, zei ze resoluut. Vrouwen en haren wassen, ik zal nooit begrijpen waarom dat op kennelijk reeds lang forerunner tevoren geplande momenten moet en zal gebeuren. Bloot liep ze naar de badkamer, ik keek naar haar wiegende kontje en haar slanke lichaam en ik voelde de opwinding alweer de kop opsteken. Bij de deur draaide ze zich om: “En nu niet toch ook onder de douche komen, hč?”, zei ze dwingend. Ik besloot me erbij neer te leggen. “Nee, schat. Ik beloof je niet ook te komen. Ik ga wel na je”.